Stranger Than Kindness
De voorstelling gaat over een man en een vrouw die, ieder gevangen in hun
eigen wereld, toenadering tot elkaar zoeken. Wederzijdse uitdaging
veroorzaakt felle confrontaties waardoor de tragiek van het onvermogen wordt
versterkt. Een duet over obsessie, verlangen en vergankelijke passie.

Choreografie: Suzy Blok
Dans: Kelly Hirina / Reinier Schimmel en Vincent Colomes.
Muziek: Amalia Rodriguez

Still You 2
Het eerste duet is een bewerking van de succesvolle choreografie Still You
die Suzy Blok in 1991 maakte, en die in 1993 is verfilmd. Centraal thema is
de jarenlange hechte vriendschap tussen twee dansers, duidelijk is de
genegenheid voor elkaar. Uit angst dat de verveling op gaat treden in hun
vriendschap, gaan ze elkaar uitdagen en pesten. De genegenheid, de
verveling, het pesten, en de frustraties zijn zowel oorzaak als gevolg. Op
het scherpst van de snede gaan de twee elkaar met een theekopje te lijf in
een zeer fysiek uitgevoerd duet.

Choreografie: Suzy Blok
Dans: Kelly Hirina en Reinier Schimmel / Vincent Colomes
Muziek: Dinosaur Jr. en F. Schubert

••Trouw
Als een stoer reebokje over de keukentafel
'Still You 2’ en ‘Stranger Than Kindness’ van Suzy Blok. Tournee tot 18/2

Twee broertjes zijn het, pestkoppen met een gouden hart. Rond de keukentafel spelen ze verveeld met een gameboy of maken uit balorigheid een kaartenhuis van theezakjes. Liever verdrijven ze de verveling met luchtige pesterijtjes waarin ze elkaar de meest onmogelijke opdrachten geven. In toen seconden een citroen doorbijten, een paar rondjes om de stoel met een slipper tussen de benen geklemd. Ze halen elkaar het bloed onder de nagels vandaan maar kunnen niet zonder elkaar. En natuurlijk geven ze elkaar extra tijd om de opdracht naar behoren uit te voeren.

Want het zijn broers, partners in crime; het gaat om het spel en niet om de knikkers. Je moet wel van deze twee gevoelige branieschoppers gaan houden. De onbeholpen Reinier Schimmel die met zijn lange ledematen tot idiote acrobatische toeren te verleiden is. De kleine Martijn Kappers die als een stoer reebokje lening over de keukentafel springt. Hoe klein de opzet van dit duet ook is, zo groot is de zeggingskracht. Een warm en inmenselijk dansstuk waarin iedereen zichzelf kan herkennen, om kan lachen en door ontroerd kan raken; ‘feel good’ dans in optima forma.
Suzy Blok werd bekend bij het grote publiek door Pieter Kramers musicalfilm ‘Ja zuster, Nee zuster’ waar zij tekende voor de bonte massale dansscènes. Maar vooral bekwaamde Blok zich vanaf het eind van de jaren tachtig in het creëren van ultradynamische en theatrale duetten. ‘Still You 2’ is een remake van het duet dat Suzy Blok in 1991 voor haar en haar toenmalige danspartner Christopher Steel maakte, ditmaal voor twee mannen.
De bewerking is ontdaan van eerdere spanning tussen man en vrouw, en is vertaald naar concepten als vriendschap en afhankelijkheid. ‘Still You 2’ is daarmee opvallend toegankelijk geworden.

Iets minder makkelijk verteerbaar maar zeker niet minder interessant is Blok’s nieuwe duet ‘Stranger than Kindness’. De spanning tussen man en vrouw, die in ‘Still You2’ werd uitgebannen, is hier juist de drijvende kracht. In een prachtig beginbeeld laat de zeer jonge maar o zo sensuele danseres Kelly Hirina zich in een rokje zakken die aan een kledingrek hangt. Danspartner Reinier Schimmel staat met zijn ogen dicht, in een popelende afwachting wat zijn ‘droom’ verder voor hem in petto heeft. De ‘saudade’ van een fado onderstreept zijn verlangen, maar eenmaal in zijn armen is Hirina slechts een lappenpop. Hoe concreter de imaginaire wereld van de man wordt, hoe reëler en fysieker hun dans. Pas als het ‘avondtoilet’ van Hirina is ingeruild voor een huiselijke duster, maakt het obsessief verlangen en gepassioneerd verlangen plaats voor werkelijk contact. Toch blijkt ook dat contact ongrijpbaar als zij ten slotte ondersteboven in zijn armen eindigt en langzaam aan zijn greep ontglijdt. Voor zo’n rijkgeschakeerd emotioneel duet is maar een woord mogelijk: prachtig
(Trouw, 15-1-2005, Sander Hiskemuller)

••Parool
Sprekend portret van broederliefde
“Still you 2” van choreografe Suzy Blok nog geslaagder dan origineel voor man en vrouw
Suzy Blok met Still You 2 (Blok / collage) en Stranger than Kindness (Blok / collage).
Gezien: 15 / 12 te Den Bosch. Herh. o.a. te Amsterdam (Bellevue 12, 13 / 1) , Leiden (27 / 1), Alkmaar (29/1).

Met haar voormalige partner Christopher Steel verwierf Suzy Blok begin jaren negentig bekendheid als choreografe van speelse en energieke dans, vol acrobatische toeren en jongleerkunst. Eén van de successen uit die tijd, Still You, heeft Blok nu bewerkt voor twee mannen, met gelukkig resultaat.
Still You 2 is misschien zelfs overtuigender dan het origineel voor man en vrouw, want de goedmoedige competitie tussen de ‘broertjes’ Martijn Kappers en Reinier Schimmel is uit het leven gegrepen. Kappers begint bijvoorbeeld al met het vernielen van het theezakjesbouwwerk van zijn broer. Maar behalve treiterkop is hij ook diens favoriete speelkameraad.
Hoe belangrijk winnen ook is; het gaat om het spelen, wat blijkt als Schimmel zijn concurrent ongevraagd ‘extra tijd’ gunt bij het uitvoeren van een van de tien-seconden-opdrachten. Zo schildert Blok in lichte, maar sprekende kleuren een portret van broederliefde, van de rivaliteit, maar ook van afhankelijkheid én aanhankelijkheid. Mooi.
Ook onderhoudend, maar niet steeds even sterk, is Stranger than Kindness, een duet voor Schimmel en Kelly Hirina. Zij is hierin een ongrijpbare droomvrouw, die zich de ene keer als een willoze ledenpop aan haar aanbidder overgeeft de andere keer zó fel en snel beweegt met vervaarlijk maaiende armen, dat Schimmel zich donders goed moet voorbereiden op hun duet. Dat doet hij, ‘droog’ het partnerwerk oefenend op de chaise lonque.
Hoe zorgvuldig zijn timing ook is, hij slaagt er niet in echt grip op haar te krijgen. Daardoor wordt de prikkelende gedrevenheid van Hirina hem steeds meer tot een last. Geleidelijk dooft de passie dan ook en gaat het paar over tot de orde van de dag: de avondjurk wordt verwisseld voor rok en blouse en uiteindelijk voor een comfortabele pyjama. Het slotbeeld – Hirina ondersteboven in de armen van Schimmel, terwijl Aznavour She zingt – is een fraai symbool voor hun fundamentele onbegrip én hun verbondenheid.
(Parool, 16-12-2004, Francine van der Wiel)

••Volkskrant
Geraffineerd duet van Suzy Blok
“Still you 2” van choreografe Suzy Blok nog geslaagder dan origineel voor man en vrouw
Duetten van Suzy Blok: Still You 2 en Stranger than Kindness. Vandaag en morgen in Amsterdam Bellevue. Tournee tot en met 18 februari.

Iedereen zal de situatie herkennen die de twee jongens uitspelen in het duet Still You 2 van Suzy Blok. Getweeën zitten ze aan tafel, de een bouwt een kaartenhuis van theezakjes, de ander verpest zijn werkje. Een theekopje op de tafel moet wel de speelbal tussen hen worden. En zo maken de twee broers van hun kameraadschap een spel van uitdagen en afstoten en vooral van razendsnel reageren. Het kopje vliegt door de lucht en zij volgen moeiteloos de boog naar alle uithoeken van de kamer met rode vloer, rode tafels en rode kast. Kwajongens zijn het, gabbers die elkaar eerst opjagen op pianoklanken van Schubert, later op de ruige punk van Dinosaur Jr. En af en toe in zichzelf verzinken achter een gameboy.

In 1991 maakte Suzy Blok met haar toenmalige partner Christopher Steel het dynamische duet Still You voor een man en een vrouw, twee jaar later wonderschoon verfilmd. De remake is nu gezet op twee broers (gedanst door Reinier Schimmel en Martijn Kappers) en dat maakt het spel minder relationeel geladen, maar wel speelser en huiselijker. De liefde is vervangen door bravoure en – hoewel minder elegant – is dit zeker voor een jongere generatie prima te genieten én te begrijpen, ook iets wat af en toe geen kwaad kan in de moderne dans.

Blok completeert de remake nu met een nieuw duet, Stranger than Kindness, voor een verdwaasde Reinier Schimmel die in zijn droomslaap wordt bezocht door een uitdagende vrouwelijke verschijning (een krachtige rol van de jonge Kelly Hirina). Haar dansidioom is beperkt: vooral ruwe, felle en fysieke confrontaties. Maar die plaatst ze hier wel in een wonderlijke situatie die levensecht en toch ook imaginair overkomt. Het is een geraffineerd duet in een ‘prettig leesbare’ dansvoorstelling. Een waarvan je denkt: zal ik thuis ook eens met dat theekopje of dat klerenhangertje..? Eerst maar eens kniebeschermers aanschaffen.
(Volkskrant, 12-01-2005, Annette Embrechts)

••Notes
"Een porseleinen kopje is essentieel in de choreografie. Het wordt voortdurend heen en weer geworpen en de dansers maken de vreemdste capriolen om het breekbare kleinood niet in duizenden scherven te laten vallen." (Notes, 1993, Ernie Tee)

••Nieuws van de dag
"Uitermate geestig, kent fraai ingetogen momenten en is ijzersterk van opbouw en spanning.
Gewoon af." (Nieuws van de dag, 17/05/’91, Chris Houtman).

••Leidsch Dagblad
Felle én ontwapende duetten van Suzy Blok
‘Still You 2’ / ‘Stranger than Kindness’ door Suzy Blok.
Gezien: LAKtheater 27/1

Een toren bouwen van theezakjes, met een kopje gooien, over en onder de tafel duiken, een stoel laten kantelen. Het doet denken aan de lievelingsbezigheden van kinderen. ‘Still You2’ staat bol van dit soort spelletjes, waarin spullen baldadig op een of andere manier gebruikt worden dan waarvoor ze bedoeld zijn. Twee dansers (vriendjes of broertjes) maken het elkaar behoorlijk lastig. De theezakjestoren gaat om en het kost heel wat stuntwerk om het kopje te vangen. Een slipper en plagerige opdrachten loopt uit op een grandioze grap.
De jongens zijn lastig voor elkaar, ze zijn fel, maar toch ziet het er goedmoedig en grappig uit. Geen moment twijfel je eraan dat ze aan elkaar gehecht zijn. De acrobatische bewegingen werken sterk. Doordat ze elkaar zo adembenemend perfect opvangen, zie je dat er op de bodem van hun verstandhouding een onverbrekelijke harmonie heerst. Ze willen elkaar niet afmatten. Ze willen zich niet in bochten wringen om het kopje te vangen. Ze willen eigenlijk gewoon tedere vriendjes zijn. Een spannend tintelend en uiteindelijk ook ontroerend duet!

Op het programmablaadje staat een man die een vrouw ondersteboven vasthoudt, in een stijldanshouding, ontspannen en dromerig. Het is een surrealistisch plaatje! Toch komt dit echt voor in ‘Stranger than Kindness’. Een man jaagt op een super beweeglijk, ongrijpbare vrouw. Hij vangt haar op als ze valt en probeert haar slappe lichaam overeind te krijgen. Ze is mysterieus, want ineens vindt ze weer een impuls in zichzelf en danst ze weer wild en wervelend over de vloer. De man, nog steeds zorgzaam, probeert haar op afstand op te vangen, alsof ze ieder moment weer kan vallen. De prachtige, ontwapende gebaren leiden tot een tintelende, bijna acrobatische wisselwerking. Er is een grote spanning tussen de kracht van zijn hartstocht en haar vlammende grilligheid. Dit geeft de choreografie vaart, humor en intensiteit. Het lukt hem niet haar normaal vast te houden. Dan maar ondersteboven, denkt hij. Daar staat hij, lang, in vervoering. De foto op het programmablaadje is prachtig waargemaakt.
(Leidsch Dagblad, 27-01-2005, Maarten Baanders)

PARADOX OF DESIRE is een danstheatervoorstelling met vier dansers, twee acteurs en een live muzikant. Met dans en tekst verbeelden de spelers de paradox van het verlangen. Verlangen bestaat bij de gratie van de onbereikbaarheid van het object van begeerte. Wanneer het verlangen wordt bevredigd onstaat al snel een nieuw verlangen.
Elk handelen in deze voorstelling heeft zowel een mentale als een fysieke kant. Uitgangspunt is dat zowel taal als beweging onderdeel zijn van eenzelfde partituur. De woorden ‘paradox’ en ‘desire’ worden onderzocht, zodat de hoop en wanhoop die deze begrippen opleveren zichtbaar worden gemaakt. Want deze problematiek – deze paradox van het verlangen – is te groot voor het leven. Of het leven is te klein voor het eeuwige verlangen in de mens.
Voor deze voorstelling van choreograaf Suzy Blok is een nauwe samenwerking aangegaan met regisseur Theu Boermans en de componiste Krista Vincent, die de muziek ook live zal uitvoeren. Het resultaat: een voorstelling die met hart en hoofd voelbaar is.

Choreografie en eindregie Suzy Blok
Tekstregie Theu Boermans
Script Monica Blok, Suzy Blok
Dansers Alba Barral Fernandez, Kelly Hirina, Reinier Schimmel, Jaakko Toivonen
Acteurs Roos Drenth, Leopold Witte
Muzikant Krista Vincent
Decor Tjallien Walma van der Molen
Compositie Krista Vincent
Lichtontwerp Desiree van Gelderen en Erik van Raalte
Kostuumontwerp Dorine van IJsseldijk
Dramaturgie Berthe Spoelstra
Bewegingsdramaturgie Monica Blok
Tekst Monica Blok en bewerkingen van o.a. David Grossman, Gabriel Garcia Marques
Repetitor Desiree Schneider
Productie Erik van Raalte
Techniek Boy van Maas akker, Leo van der Zijden, Theunis Zijlstra
Ondersteuning productie DU/ Mariken van Sitteren
Publiciteit DU/ Anne-Mette Jurgens
Zakelijke leiding DU/ Hans Schamlé


Dit project is een coproductie van stichting Satori en de Theatercompagnie en is mede mogelijk gemaakt door een financiële bijdrage van het Fonds voor Amateurkunst en Podiumkunsten, Stichting DOEN en het VSB Fonds. Met dank aan: Kees Koeman en ROMA Decoration & Design Studio.

•• Het leidsche Dagblad
…”De combinatie van dans, spel en tekst is verrassend, maar houdt ook een risico in. Bij deze voorstelling realiseer je je hoeveel compacte zeggingskracht er in dansbewegingen kan zitten, zeker in die van Suzy Blok. Daar moet dan niet teveel tekst meer bij.”… (Maarten Baanders)

•• NRC
“……Haar werk is te omschrijven als anekdotisch, herkenbaar en dynamisch. Dat ze nu werkt met regisseur Boermans, Theatercompagnie-acteurs Roos Drenth en Leopold Witte en vier dansers, is wat haar theatraliteit betreft wel logisch.
…..Paradox of Desire is vooral voor jongeren een feest van herkenning, die immers voor het eerst de paradoxen van het verlangen onder ogen zien.
Met een hoop ambitie neemt Blok de beginnersvragen van de filosofie onder de loep. Omdat ze elke uithoek van het verlangen wil benoemen, ontstaat er een overvloed aan tekst en duurt de voorstelling te lang.
…..Maar toch. Paradox of Desire is een humane, herkenbare en licht verteerbare voorstelling. Met een prachtig decor van Tjallien Walma van de Molen, uitstekende acteurs en soms een schaterlach om al het menselijke tekort en dat eeuwigdurende verlangen naar meer.” (Ingrid van Frankenhuyzen)

•• Telegraaf
…“Het verlangen, altijd weer dat verlangen. Is het een niet te dempen put, waarin elke vorm van bevrediging onvermijdelijk verdrinkt? Of juist een onmisbare levensbron, die veranderingen in gang zet en inslapen voorkomt? In de multidisciplinaire theatervoorstelling Paradox of Desire houdt choreografe Suzy Blok die vragen tegen het licht.
…..Paradox of Desire is een bont palet van expressieve lijven en bewegingen, tot de verbeelding sprekende scènes en prikkelende denkbeelden, deels ontleend aan schrijvers als David Grossman en Gabriel Garcia Márquez. Een hapklaar verhaal ontbreekt, deze voorstelling heeft vooral een meditatief karakter. Het draait meer om de opgeworpen vragen dan om eventuele antwoorden. Meer om de getoonde emoties dan om de context. Meer om de verschillende manieren van communicatie dan om de boodschap zelf. Een dromerige benadering, die soms naar wat meer helderheid doet verlangen.” (Marco Wijers)

•• De Volkrant
…”Hoe prachtig het blode handdoekjuffie (Roos Drenth) ironie en onnozelheid ook mengt in haar pseudo-filosofische commentaar, en hoe mooi onnadrukkelijk tekst beweging ook partnert of aflost, bij de diverse auteurs gevonden oneliners werken als een genadeklap….
Bloks directheid is charmant, maar ook plat. Paradox of Desire legt vooral uit en is daarom misschien wel beter geschikt als schoolvoorstelling.” (Mirjam van der Linden)

•• Het Parool
“Snelle, gecoördineerde dans, gepeperd met acrobatiek.
…Het levert een onderhoudende serie scènes op, waarin tekst en beweging beter op elkaar zijn afgestemd dan in menig andere dans – met tekstvoorstelling…
Je kunt je dan ook afvragen of Blok die teksten eigenlijk wel nodig heeft. In eerdere producties, zoals Still You 2/ Stranger than Kindness heeft zij laten zien heel wel in staat te zijn vergelijkbare thema’s – verbondenheid, rivaliteit, onbegrip – in dans vorm te geven. Vaart krijgt de voorstelling namelijk pas in de dansscènes, onder andere een mooi duet van Schimmel en Hirina, de “ogendans”van Witte en Barral en de woeste levensdans vlak voor het einde. Echte verrassingen blijven ook hier uit, maar Blok lijkt wel trefzekerder geworden.” (Francine van der Wiel)

Blok&Steel komt uit met de voorstelling Looking Up at Down: een bijzonder samenwerkingsproject van choreograaf Suzy Blok en componist - musicus Alexander Balanescu. Op 18 juni 2002 tijdens Oerol is deze voorstelling ‘de hit van het festival genoemd’ (NRC, 19-06-02). De voorstelling was tevens te zien tijdens Julidans Festival in Paradiso. De theaterpremière vond plaats op 8 oktober in Theater Bellevue te Amsterdam.
Looking Up at Down is een dansvoorstelling met live muziek. Suzy Blok maakte de choreografie, Alexander Balanescu schreef speciaal voor dit stuk de muziek en voert deze op viool uit samen met Eduard van Regteren Altena (cello) en Miny Dekkers (accordeon).
In Looking Up at Down staan gebeurtenissen centraal die een onuitwisbare indruk maken en daarmee de levensloop van mensen bepalen. Momenten van eenzaamheid, desillusie, passie, toenadering, angst of bedreiging van buitenaf vormen het vertrekstation voor de dans en de muziek. Dit soort koersbepalende gebeurtenissen én de keerpunten die ze teweeg brengen worden omgezet in de fysieke en theatrale danstaal die de rode draad is in het werk van Blok&Steel.

Alexander Balanescu is componist, violist en oprichter van het Balanescu kwartet. Hij behoort tot de wereldtop. Balanescu werkte samen met een breed scala aan artiesten, waaronder Gavin Bryars, Michael Nyman, Jack DeJohnette, John Lurie, John Surman, Andy Shepperd, Carla Bley en Kraftwerk. Balanescu en Blok&Steel ontmoetten elkaar tien jaar geleden voor het eerst in Londen en werkten toen enige tijd samen in opdracht van het Spring Loaded festival.

Concept: Suzy Blok en Christopher Steel
Choreografie en eindregie: Suzy Blok
Muziek: Alexander Balanescu
Dansers: Kenneth Flak, Kelly Hirina, Eldridge Labinjo & Yukio Tomino
Musici: Alexander Balanescu, Eduard van Regteren Altena, Miny Dekkers.

PERSBERICHT (ARCHIEF)

Augustus 2003- Dance Unit brengt dit najaar de reprise van Blok&Steel met de voorstelling Looking Up at Down: een bijzonder samenwerkingsproject van choreograaf Suzy Blok en componist /musicus Alexander Balanescu.

Vanaf zomer 2002 onder meer te zien op het Oerolfestival , waar de voorstelling door pers en publiek bijzonder goed ontvangen werd. In oktober 2002 begon de theatertournee in Theater Bellevue, Amsterdam. De originele productie lag in handen van het Paradiso-Melkweg Productiehuis.
Looking Up at Down is een dansvoorstelling met live muziek. Suzy Blok maakte de choreografie, Alexander Balanescu schreef speciaal voor dit stuk de muziek en voert deze op viool uit samen met Eduard van Regteren Altena (cello) en Miny Dekkers (accordeon).
In Looking Up at Down staan gebeurtenissen centraal die een onuitwisbare
indruk maken en daarmee de levensloop van mensen bepalen. Momenten van eenzaamheid, desillusie, passie, toenadering, angst of bedreiging van buitenaf vormen het vertrekstation voor de dans en de muziek. Koersbepalende momenten in het leven en de keerpunten die ze teweeg brengen worden omgezet in fysieke en theatrale dans, die de rode draad vormt in het werk van Blok&Steel.
Suzy Blok en Christopher Steel hebben vanaf 1989 intensief samengewerkt aan vele producties en projecten. Vanaf 1999 is de choreografie geheel in handen van Suzy Blok.
De dansstijl is eigenzinnig, fel en dynamisch en maakt zoveel mogelijk gebruik van de theatrale uitdrukkingsmogelijkheden die dans als bewegingstaal biedt. Met hun energieke en beroerende dans weten ze een breed en ook jong publiek aan te spreken.
In de eerste jaren van hun ontwikkeling maakte Blok&Steel furore met extreem gedurfde voorstellingen. Daartoe gebruikten ze een mengeling van moderne dans en acrobatiek waarbij met kop en schotels, meubilair en met de dansers werd gegooid. De laatste jaren hebben ze steeds meer expressieve gelaagdheid toegevoegd. De bewegingstaal heeft een grotere poëtische lading en intensiteit. De persoonlijkheid en de karakters van de dansers vormen een belangrijk uitgangspunt bij het creëren van de voorstellingen. Het gebruik van muziek is altijd dwingend en verschilt in aanpak per project, met steeds nieuwe vormen van interactie.
Eerder wonnen Blok&Steel met de film Still You de eerste prijs voor ‘Best camera rework’ op het internationale festival IMZ/Dance Screen in Lyon. Ook kregen zij de prijs van het Concours Pépinières Européennes Pour Jeunes Artistes. In februari 2000 maakte Suzy Blok de dansfilm Tus Ojos Negros voor de NPS en BBC. In 2001 maakte zij de choreografie voor de musicalfilm Ja Zuster, Nee Zuster, die in het najaar van 2002 in première ging. Blok&Steel maakte verder o.a. de grootschalige producties Pull The Plug/Anybody, Samo en XFragments .
Alexander Balanescu is componist, violist en oprichter van het Balanescu kwartet. Hij behoort tot de wereldtop. Balanescu werkte samen met een breed scala aan artiesten, waaronder Gavin Bryars, Michael Nyman, Jack DeJohnette, John Lurie, John Surman, Andy Shepperd, Carla Bley en Kraftwerk. Balanescu en Blok&Steel ontmoetten elkaar tien jaar geleden voor het eerst in Londen en werkten toen enige tijd samen in opdracht van het Spring Loaded festival.